دنیا

                        گرخواهی كه جهان دركف اقبال توباشد   

          خواهان كسی باش كه خواهان توباشد

                     اي عشق مددکن که به سامان برسيم

                        چون مزرعه تشنه به باران برسيم

                                       يا من برسم به يار

                                                  يا

                                              يار به من 

                                 يا هردو بميريم و به پايان برسيم

نرم نرمک

می رسد اینک بهار

.......خوش به حال روزگار

زندگی

. مانند كتابی است پرماجرا و هیجان انگیز

هیچ گاه

 آنرا به خاطر یك برگش دور نیانداز

هر نکته ای که گفتم در وصف آن شمایل

                                                  هر کو شنید گفت لله در قایل

تحصیل عشق و رندی آسان نمود اول

                                               آخر بسوخت جانم در کسب این فضایل

حلاج بر سر دار این نکته خوش سراید

                                             از شافعی نپرسند امثال این مسایل

گفتم که کی ببخشی بر جان ناتوانم

                                            گفت آنزمان که نبود جان در میانه حایل

دل داده ام به یاری شوخی کشی نگاری

                                            مرضیه السجایا محمودة الخصایل

در عین گوشه گیری بودم چو چشم مستت

                                           واکنون شدم بمستان چون ابروی تو حایل

از آب دیده صد ره طوفان نوح دیدم

                                            وز لوح سینه نقشت هرگز نگشت زایل

ای دوست دست حافظ تعویذ چشم زخم است

                                           یارب ببینم آن را در گردنت حمایل

خوشا دردی که درمانش تو باشی

                                             خوشا راهی که پایانش تو باشی

خوشا چشمی که رخسار تو بیند

                                           خوشا ملکی  که سلطانش تو باشی

خوشا آن دل که دلدارش تو گردی

                                            خوشا جانی که جانانش تو باشی

مشو پنهان از آن عاشق که پیوست

                                            همه پیدا و پنهانش تو باشی

برای آن به ترک جان بگوید

                                           دل بیچاره تا جانش تو باشی

دل من خستگیات خیلی زیاده میدونم 

دل من تنهاییات پرازسواله میدونم 

دل من خندیدنت فقط تو خوابه میدونم 

دل من ارزوهات نقش برابه میدونم 

دل من تحملت مثله یه كوهه میدونم 

دل من عاشقیات مثل جنونه میدونم 

دل من صبوری و كسی سراغت نمیاد 

دل من خسته ای و صدا ازت در نمیاد 

دل من امید تو فقط باید خدا باشه 

دل من تنهاییات باید پر از دعا باشه

بی تو اما عشق بی معناست٬ می دانی؟

دستهایم تا ابد تنهاست٬ می دانی؟

آسمانت را مگیر از من٬ که بعد از تو

زیستن یک لحظه هم بی جاست٬ می دانی؟

هر چه می خواهیم٬ آری٬ از همین امروز

از همین امروز مال ماست٬ می دانی؟

گرچه من یک عمر٬ همزاد عطش بودم

روح تو٬ همسایه دریاست٬ می دانی؟

دوستت دارم... همین! یک راز پنهانی

از نگاه ساکتم پیداست٬ می دانی؟؟؟

عشق من! بی هیچ تردیدی بمان با من

عشق یک مفهوم بی «اما»ست٬ می دانی؟؟؟؟

..زندگی شاید همین باشد

.. یک فریب ساده و کوچک

آن هم از دست عزیزی

 که

.. تو دنیا را جز برای او و جز با او نمی خواهی

..! من گمانم زندگی باید همین باشد

....امشب به خاطر غزل آخرم بخند

....امشب که از همیشه شاعرترم بخند

....تا پر شود نگاه من از رنگ زندگی

....تا حس بودنت بشود باورم بخند